Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

29 ΜΑΪΟΥ 1453 : Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

 

Lire aussi sur wikipedia "la Chute de Constantinople"

 

 

Στα μέσα του 15ου αιώνα ο κίνδυνος για το Βυζάντιο ήταν μεγάλος. Οι Τούρκοι είχαν φτάσει κοντά στην Κωνσταντινούπολη.Ελπίδα δεν φαινόταν να υπάρχει και ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μεγάλες προσπάθειες να οργανώσει την άμυνα της Πόλης. Επισκεύασε τείχη, έφραξε τον Κεράτιο κόλπο με αλυσίδα γέμισε τις αποθήκες με σιτάρι και και συγκέντρωσε μόνο 5.000 στρατιώτες και 3.000 ξένους μισθοφόρους να υπερασπιστούν την Βασιλεύουσα.

Το 1451 σουλτάνος των Τούρκων έγινε ο Μωάμεθ ο Β΄ του οποίου μεγάλο όνειρο ήταν να κυριεύσει την Κωνσταντινούπολη. Για το σκοπό αυτό, στις 6 Απριλίου 1453 με 250.000 πολεμιστές, 400 καράβια και πυροβόλα , άρχισε την πολιορκία.

Οι Βυζαντινοί απέκρουσαν στην αρχή με επιτυχία τις επιθέσεις των Τούρκων. Ο Μωάμεθ όμως έκανε πιο στενή την πολιορκία σε θάλασσα και στεριά και μάλιστα ζήτησε από τον Κωνσταντίνο να του παραδώσει την πόλη. Εκείνος αφού συμβουλεύτηκε τους αξιωματούχους του απάντησε τα εξής: «Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε δικό μου δικαίωμα είναι ούτε και κανενός άλλου απ’όσους κατοικούν σ’αυτή. Όλοι μας, με κοινή και αβίαστη θέληση, αποφασίσαμε να πεθάνουμε και δε θα λογαριάσουμε τη ζωή μας»

Η τελική έφοδος έγινε τη νύχτα της 29ης Μαΐου.κατόπιν σφοδρού βομβαρδισμού και συνεχών επιθέσεων οι γενίτσαροι πέρασαν από τα ρήγματα των τειχών και έγινα κύριοι της Πόλης.Ο αυτοκράτορας έπεσε στο πεδίο της μάχης κυκλωμένος από τους εισβολείς.Οι σφαγές και λεηλασίες διήρκεσαν τρεις ολόκληρες μέρες.

Η Άλωση τραυμάτισε αρχικά την περηφάνεια των Ελλήνων που θρήνησαν τη μεγάλη συμφορά σε όλους τους τόνους. Ωστόσο, σύντομα άρχισε να διαμορφώνεται η ελπίδα της Ανάστασης του Γένους.Τα λόγια του ποιητή Γιάννη Ρίτσου εκφράζουν διαχρονικά με εύγλωττο τρόπο την ακτινοβολία του Ελληνισμού που πάντα βρίσκει το δρόμο προς την ένδοξη πορεία του όπως άλλωστε αποδεικνύει και η ιστορία του:

 

«Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις-εκεί που πάει να σκύψει

Με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο,

Νάτη, πετιέται αποξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει

Και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου.»

 

 

Tag(s) : #Divers - Διάφορα

Partager cet article

Repost 0