Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2008

 

Μέσα σ' όλες τις ειρηνιστικές κινήσεις στη σημερινή κοινωνία κάποιο ρόλο παίζουν και οι Χριστιανικές Εκκλησίες. Και γίνεται τούτο για το «θεαθήναι τοις ανθρώποις», για να ευχαριστήσουν εκείνους που δεν αρκούνται στις ευλογίες και στα ευχολόγια, αλλά απαιτούν και έργα.

 

Η χριστουγεννιάτικη επέτειος µας φέρνει πάντα κοντά στην έκδηλη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο, που τόσο ανάγκη έχει αυτής σήμερα, παρά τις υποκριτικές ειρηνιστικές κινητοποιήσεις.

 

Το χριστιανικό κήρυγµα της αγάπης και της ειρήνης γίνεται από την Εκκλησία συνεχώς από τότε που ο Θεός προσωπικά δίδαξε στον κόσµο τις μεγάλες αυτές αλήθειες. Και η διδασκαλία αυτή συνεχίζεται στις ηµέ­ρες µας, χωρίς υποκρισίες και ιδιοτέλειες.

 

Ειδικότερα η δική µας Ορθόδοξη Εκκλη­σία δεν κράτησε µε το ένα χέρι το σταυρό και µε το άλλο το όπλο για να εξυπηρετήσει κοινωνικά συμφέροντα ; Το έκανε µόνο από αγάπη προς τα παιδιά της για να τα προστατεύσει από την δουλεία, από την αφάνεια και από τον εξανδραποδισμό ;

 

Αλλά σήµερα θέλουµε να µιλήσουµε για ειρήνη χωρίς Εκκλησία ή µάλ­λον ζητούµε τη συμμετοχή της Εκκλησίας στις ειρηνιστικές µας κινήσεις, λησµονούντες ότι αυτή δεν µπορεί να κινηθεί χωρίς τον Πατέρα της ειρήνης που είναι ο Θεός. Κάθε ειρηνιστική κίνηση χωρίς την παρουσία του Θεού είναι υποκρισία και καιροσκοπισμός και αυτό φαίνεται από τους ίδιους τους ειρηνιστές, που, ενώ θέλουν να φυλακίσουν τη δραστηριότητα της Εκκλησίας µέσα στους τοίχους των ναών, την ενθυμούνται και την προσκαλούν, όταν τη χρειάζονται, να βγει στους δρόµους.

 

Η  αναγκαιότητα αυτή φανερώνει και τον προορισµό της Εκκλησίας που είναι µέσα στην κοινωνία, άλλως µόνον προσευχές και ευλογίες θα δί­νει αν κλεισθεί µέσα στα κτίρια, όπως προσπαθούν να την κλείσουν µερι­κά κινήµατα στον κόσµο. Είναι αδιανόητο από το ένα µέρος να ζητείται η συμπαράσταση της Εκκλησίας σε προβλήµατα κοινωνικά και από το άλ­λο να προβάλλεται το επιχείρημα, ότι  η Εκκλησία πρέπει να περιορισθεί στα θρησκευτικά της καθήκοντα. Ποιες άλλες έκτος από κάθε καθήκον προς τον άνθρωπο και προς την κοινωνία είναι οι υποχρεώσεις της Εκ­κλησίας;

 

Το µήνυµα του Χριστού είναι µήνυµα φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης και πραγματοποιείται µε κάθε είδους δραστηριότητα της Εκκλησίας, που είναι το σώµα και ο φορέας του Χριστού µέσα στον κόσµο. Ο Χριστός µε το παράδειγµά του δίδαξε, ευεργέτησε και έσωσε. Πώς µπορεί η Εκκλη­σία να ακουστεί, αν κλεισθεί µέσα στα τείχη της φυλακής, και πώς µπορεί έµπρακτα να βοηθήσει την κοινωνία, όταν μείνει έvα περιορισμένο απόκοσμο σωματείο; Και πώς µπορεί να σώσει, όταν δεν έχει επαφή µε τις µάζες της κοινωνίας;

 

Αλλ' αν η παραπάνω άποψη είναι η γνώµη αυτών που μάχονται την Εκκλησία, οι άλλοι, οι πιστοί και αυτοί που τη σέβονται, οφείλουν να ενεργοποιηθούν και να δείξουν τα καλά έργα που εν ονόµατι του Χριστού πρέπει να γίνουν. Με σωστή τακτική πρέπει η Εκκλησία να κινείται και µε άδολη αγάπη προς όλους τους εργαζομένους το αγαθό, µε αγωνιστική διάθεση προς αντίκρουση των καταλυτικών προθέσεων των φαύλων. Κάθε ενέργεια για την επικράτηση της ειρήνης στον κόσμο πρέπει να συνοδεύεται και από το πνεύµα της δικαιοσύνης, για να απoφεύγυµε έτσι άλλους να ωφελούμε και άλλους να αδικούµε. Πρέπει να έχουµε υπ' όψη ότι η ειρήνη συνοδεύεται και από την ευδοκία στους ανθρώπους. Αλλά ποιος δημιουργεί την καλή διάθεση, αν αυτός δεν έχει καλή προαίρεση και αγάπη προς τον κόσµο;

 

Και ενώ όλων µας η σκέψη είναι στραµµένη προς τις δυο υπερδυνάμεις, ότι είναι οι µόνες που απεργάζονται την καταστροφή του κόσµου και ότι µόνον µια παγκόσµια σύρραξη θα κατέστρεφε τον κόσµο, δεν βλέπουµε γύρω µας τους τόσους καταστρεπτικούς τοπικούς πολέµους και ακόµη τις κοινωνικές αναστατώσεις.

Δεν υπάρχουν ερείσματα ανακάμψεως των παντοίων πολέµων, γιατί αυτός που διδάσκει την καθολική ειρήνη περιφρονείται, είναι αυτός που γινόμενος άνθρωπος σκόρπισε πρώτα το µήνυµα της αγάπης και της ειρήνης. Κινητοποίηση για τη σωτηρία της ειρήνης, αλλά όχι παγίδα για να εξαπατήσουμε. Κινητοποίηση για µόνιµη ειρήνη και καθολική. Προπάντων περι­µένουµε το σύνθηµα και το παράδειγμα για ειρήνη από τους µεγάλους, που δεν θα το κάνουν αν όλα αυτά δεν κατευθυνθούν από τον μεγάλο ειρηνοποιό, που όλα τα υπέταξε στην ειρήνη του σύµπαντος κόσµου.

 

Στο μεταξύ εμείς ας διδάξουμε και ας κρατήσουμε την ειρήνη µε τον εαυτό µας, µε τα µέλη των οικογενειών µας, µε την κοινωνία µέσα στην οποία ζούµε, µε τους συμπατριώτες µας, γιατί κινδυνεύουμε να λησμονήσουμε τη δική µας ειρήνη, όταν διαρκώς δείχνουμε µεγάλη ευαισθησία για την ειρήνη άλλων µακρινών χωρών, που δεν ξέρουµε τί ακριβώς γίνεται εκεί. Ο καθένας ας φροντίσει για τη δική του την ειρήνη δίνοντας µ' αυτό το παράδειγμα και στους άλλους. Και προπάντων ας προφυλαχθούμε από το διχασµό που αναπόφευκτα διασαλεύει την ειρήνη µας.

 

Προπάντων ας κρατήσουμε την ειρήνη εν ονόµατι του Θεού προσευχόμενοι αδιαλείπτως να µας διατηρεί στο σύνδεσµο της ειρήνnς και της φιλανθρωπίας. Ας τον παρακαλέσουµε να εξαλείψει τα µίση και τον φθόνο, την απελπισία και τον εγωισμό, που είναι οι κύριες αιτίες των αναταραχών και των πολέµων, µικρών και µεγάλων. Ας επιδοθούµε σε έργα ειρηνικά και ωφέλιµα σ' ό­λους, που να δικαιολογούν την προσδοκία του κόσµου για µια ζωή κατευθυνόμενη από τον παντοδύναμο και ειρηνοποιό Χριστό.

Tag(s) : #Divers - Διάφορα

Partager cet article

Repost 0